Donya Modir - Suudi Arabistan’ın en genç sous şefi

Suudi Arabistan'da şef olmak isteyen kadınlar için ortamı nasıl tanımlarsınız – ve onlara ne gibi tavsiyelerde bulunursunuz?

Kadınların güçlendirilmesi hareketiyle birlikte önemli bir modernleşme sürecine tanık oluyoruz ve en önemlisi, Suudi Arabistan Krallığı’nın yeni para biriminin insan sermayesi olduğunu düşünüyorum. 

Krallık artık reform odaklı bir yapıya sahip ve Vizyon 2030’u hayata geçirmeye odaklanmış durumda olduğundan, verimlilik eksikliği için artık hiçbir mazeret kalmamıştır. Toplumun gösterdiği destek ve ön saflarda Suudi kadın şeflerin yer almasından duyulan gurur, içimizi ısıtıyor ve motivasyon kaynağı oluyor. 

Suudi Arabistan’daki havaalanı bekleme salonlarında çalıştığım süre boyunca, her gün dünyanın dört bir yanından gelen yüzlerce kişiyle bağlantılar kurma ve iletişimde bulunma fırsatı buldum. İnsanlar, iki dil bilen ve kültürel bilgisi geniş bir genç kadın gördüklerinde bana “Nerelisin?” diye sorarlardı; ben de “Ah, ben buralıyım” diye cevap verirdim ve çoğu kişi buna şaşırırdı. Haberlerin hızla yayıldığı bu küçük dünyada, insanlar sizi tanır ve her zaman hatırlar. 

Aşçı olmayı hedefleyen kadınlara tavsiyem, kendinizi asla kısıtlamamanızdır – dışarı çıkın ve mesleğinizi kucaklayın! Mutfağın arka tarafında çalışmak, sahne arkasında kalmanız ve yaptığınız işin fark edilmemesi gerektiği anlamına gelmez. Unutmayın, sadece yerli halkın değil, tüm dünyanın da sabırsızlıkla beklediği, çeşitlilik dolu ve lezzetli mutfak lezzetlerinin dünyasındasınız.

Bizi şekillendiren şey zorluklardır. Başarısızlık diye bir şey yoktur; asıl olan şudur: “Bir hata yaptım, dersimi aldım ve artık yoluma devam etmeye hazırım.” İnsanlar sizi küçük düşürmeye çalışacaktır; bu, başarı yolunda ilerlediğinizin bir göstergesidir. Bunu görmezden gelmek, odaklanmak ve başkalarının etkisiyle kendinize aşılayabileceğiniz korkuyu aşmak size kalmıştır. 

 

Mutfak serüveninizde bugüne kadar karşılaştığınız en büyük zorluklar nelerdir?

Resmi bir eğitimle krallığa geri döndüğümde, kendimi sadece kendi imkanlarıyla bu sektörde yolunu bulmuş insanlarla karşı karşıya buldum. Ayrıca, yaptıklarının “doğru yol” olduğuna kesinlikle inanan ve inatçı insanlar; ve daha fazla deneyime sahip oldukları için kendilerini senden üstün gören insanlar – başkalarının görüşlerinin önemsiz olduğunu ve dinlenmeye değer olmadığını düşünenler.

Bir yılı aşkın süredir bu tür insanları gözlemliyorum. Bazı şeyleri daha iyi hale getirmek için çaba gösteriyorum, ancak sırf tecrübesiz olduğumu düşündükleri ve henüz 22 yaşında olduğum için reddedilebiliyorum. Tavsiyelerde bulunup insanlara bazı adımların sakıncalı olduğunu söylüyorum, ama beni dinlemiyorlar; sonuçta hataya düşüyorlar ve sonra da sorunu benim çözmemi bekliyorlar. 

Diğer departmanların işimize müdahale etmesi zorluk yaratabilir. İsviçre’de, misafirperverliğin beşiğinde eğitim aldım ve orada pek çok şey gördüm; gittiğim her yerden, ister küçük bir restoran, ister Michelin yıldızlı bir mekan ya da bir otel olsun, bir şeyler öğrenebildim. Gerçekten gerekli olmadıkça mutfağa hiç müdahale edilmediğini fark ettim. Her departman, hem çalışanlar hem de misafirler için mümkün olan en iyi ortamı ve deneyimi yaratmak amacıyla diğer departmanlarla bağımsız ve uyumlu bir şekilde çalışıyordu.
Mesleğimin zirvesinde olduğumu söylemiyorum; anlatmaya çalıştığım şey, bazı insanların sizi, yıllar önce farklı bir on yılda veya dönemde belirlenen sınırlamalar nedeniyle küçümsediği.

Yemek pişirme alanında kariyer yapmaya karar vermenizde size ilham veren şey ya da kişi nedir?

Şey, annem öyle değil. Yemek yapmaktan nefret eder ve soğan ya da sarımsak kokusuna kesinlikle tahammül edemez.

Orta Doğu kültürümüzde, ev işlerinde yardımcı olan ve sizin için işleri halleden bir hizmetçi ve aşçı bulundurmak normaldir. Bir gün annem, Kuzey Afrika kültüründe yetiştirildiği gibi, onların hizmetlerinden vazgeçip evde kendi başına bir hayat sürmeye karar verdi. O zamanlar ben yaklaşık 14 yaşındaydım. Ev işleri paylaştırıldı ve ben de evin aşçısı oldum.

Yemek pişirmeye her zaman büyük bir tutku duymuşumdur. Özellikle de Tunus’ta büyürken büyükannemin bütün aile için yemek pişirmesini izleyerek. Tek bir kişinin bütün aileyi tek bir masa etrafında bir araya getirip en keyifli etkinliği – YEMEK – paylaşmasını izlemek gerçekten büyüleyiciydi. Bu, her durumda insanları asla hayal kırıklığına uğratmayan tek şeydir. İyi yemek her zaman iyi bir ruh hali getirir.

Suudi Arabistan'ın bugüne kadar gördüğü en genç sous şef sizsiniz. CAAS'taki eğitim ve deneyiminiz bu başarıya ulaşmanızda size nasıl yardımcı oldu?

Aldığım eğitim ve edindiğim deneyim, bugün bulunduğum noktaya gelmemi sağladı. Şeflerimizin – ya da ben onlara akıl hocası derim – bize gösterdiği özen, gerçekten de büyük bir fark yarattı. CAAS’ta ilk başladığımda hiçbir şeyden haberim yoktu; örneğin şef bıçağıylakemik sıyırma bıçağı arasındaki farkı bile bilmiyordum; hepsi bana aynı görünüyordu. 

Bunun yanı sıra, CAAS’ın stajımı tamamlamama ve başarıyla bitirmeme gösterdiği büyük özen… Bu, sadece benim için değil, tüm öğrenciler için de her zaman en önemli hedeflerin başında geliyordu. Beni bugün olduğum kişiye dönüştüren şey, tam da buydu.